 |
 |
 |
|
|
|
We zijn vandaag niet meegegaan met de optionele kamelentocht en zonsopgang-op-een-zandduin. Dus in plaats van vier uur opstaan kunnen we uitslapen (7:00), rustig aan ontbijten en koffer inpakken.
Van de reisgenoten die wel meegegaan zijn krijgen we leuke foto's via de app.
Nadat we de koffers dicht gedaan hebben gaan we nog even op de veranda zitten lezen en het verslag bijwerken.
Op een gegeven moment komt iemand van het personeel melden dat iedereen al in de bus zit. Wat??? Dan is iedereen ver voor de afgesproken tijd al in ingestapt. Affijn.
De meesten hebben in hun eentje twee stoelen in beslag genomen, waarschijnlijk om ee tukje te doen om de gemiste slaap in te halen.
De enige plek die nog voor ons over is, is de bank helemaal achterin bovenop lawaaiige hete busmotor.
Onderweg zie je af en toe een huis dat duidelijk voor een Europeaanse familie gebouwd is.
Langs de weg loopt een kudde dromedarissen. Wel raar trouwens. In alle talen is het gewoon kameel (bv camel) en tweebultige kameel (two-hump camel), maar in het Nederlands hebben we er een apart woord voor.
We stoppen bij een koffietentje in Tinejdad zodat de chauffeur kan tanken.
De straat is duidelijk recent gerenoveerd, met mooie lantarenpalen aan weerszijden.
Voor de lunch stoppen we langs de weg, en Rachid zegt dat we een kwartiertje moeten lopen naar waar we gaan lunchen. Vijf minuten voor ons dus.
Maar voor een aantal reisgenoten is het inderdaad tien minuten tot een kwartier.
We gaan door een onbeduidende poort in een of andere muur ...
... en komen in een prachtige tuin.
We worden hartelijk welkom geheten in een mooie huiskamer c.q. eetzaal.
Het voorgerecht is een salade met brood.
Miranda schept voor iedereen op. Na de salade krijgen we kip-spiesjes die we ons goed laten smaken.
Na de kipspiesjes komt de Tajene op tafel met gestoofde groenten.
Op het bankje wachten om om de beurt naar het toilet te gaan.
In de garage heeft de eigenaar van de zaak een Renault 4 staan die duidelijk zeer regelmatig gebuikt wordt.
Wasdag.
De vallei van de Tinerhir rivier is erg vruchtbaar.
Aan de overkant van de vallei zie je de oude, verlaten huizen.
We komen aan in de Todrakloof. We kunnen door de kloof wandelen, de bus wacht op ons aan het einde van de kloof.
De weg door de kloof wordt relatief druk bereden dus we moeten voor het verkeer oppassen terwijl wij ons vergapen aan de hoge rotswanden van driehonderd meter hoog.
Aan de overkant van de rivier heeft een familie het zich gemakkelijk gemaakt.
We wandelen verder door de kloof.
Uiteraard heb je ook hier overal lui die hun waren aanbieden.
Het restaurant aan de andere zijde van de rivier heeft zijn deuren moeten sluiten toen er zo'n vijf ton aan rotsen naar beneden kwam.
Bij het restaurant komt de rivier boven. Stroomopwaarts is de rivier verborgen onder de kiezels.
De bus is aan het einde van de kloof bij een uitspanning neergezet. Blijkbaar is het de bedoeling dat we hier iets gaan gebruiken.
Achteraf bleken meerdere reisgenoten die hier een vruchtensapje hadden gekocht ernstige darmproblemen te ontwikkelen. Beetje jammer dit.
Als niemand meer wat te drinken koopt gaat de geluidsinstallaite aan en de heren laten op een luit en een of ander trommelding een oorverdovend geluid horen die vaag in de verte iets van een melodie weg kan hebben.
Het doet ons een beetje aan Mexico denken: Het hoeft niet mooi te zijn, als het maar hard is!
Deze dame heeft haar ezels en muiezel van het graasveldje opgehaald en gaat nu naar het dorp.
We vertrekken naar het hotel, waar we een prachtig uitzicht over te stad hebben. Aan het zwembad lezen we wat en werken het verslag bij.
Acht uur is het diner, en tegen tien uur gaan we naar de mand.
|
|
|